Catalonië gegijzeld, Europa zwijgt

 

De Spaanse grondwet werd op 6 december 1978 middels een referendum door 88,5% van stemgerechtigde Spanjaarden goedgekeurd. De wet vormde het raamwerk voor de overgang naar de democratie.

In die grondwet is sprake van autonome gemeenschappen – zoals Catalonië – die wetgevende en uitvoerende bevoegdheden hebben. Omdat de huidige Spaanse regering onder leiding van Rajoy niet tegemoet kwam aan opvattingen van het Catalaanse parlement en dat parlement de onafhankelijkheid uitriep –  doch die uitspraak die niet per wet ratificeerde – werden de Catalanen middels het befaamde artikel 155 tot de orde gedwongen. Het leidde ertoe dat het in een politieke kwestie tot een juridische interventie kwam.

Politieke volksvertegenwoordigers werden van de ene op de andere dag onvoorwaardelijk in preventieve hechtenis genomen. Afgelopen vrijdag vormde daarvan het voorlopig trieste slotakkoord  met het vastzetten van nog eens 7 parlementsleden, waaronder de presidentskandidaat Turull. Daarmee kwam het voorlopige aantal politieke gevangenen op 25. Vandaag volgt daarop de voormalige Catalaanse president Puigdemont die op basis van een door de Spaanse regering uitgevaardigd aanhoudingsbevel is aangehouden aan de Deens-Duitse grens.

Politieke volksvertegenwoordigers die in een gevangeniscel vastzitten omdat zij opkwamen voor sociaal-politieke opvattingen van het volk dat hen koos. In geen enkel opzicht kan rebellie in dit geval worden verstaan als aanzet tot gewelddadige interventie. De finale bedoeling van artikel 155 waarvan de geest gaat over het met geweld uiteenvallen van de Spaanse Staat..

Terwijl de tegenstellingen door toedoen van Rajoy en zijn regering verharden en persoonlijker worden, gaat Rajoy als een potentaat verder in dit verdeel en heers. De partij van Rajoy zit bovendien gevangen in een net van schandalen en corruptie terwijl Rajoy doet alsof zijn neus bloedt tot ook bij hem de haan voor de derde keer gaat kraaien. En noch Nederland – dat de mond zo vol heeft over vrijheidsberoving op grond van politieke opvattingen – noch Europa laat van zich horen.

Hoe eenzaam kan het zijn in een verenigd Europa!