En we verdroomden de dag…

 

wat hebben we meer

dan onze liefde voor elkaar

ons brood is zonder beleg

onze dagen slepen zich voort

van tekort naar tekort

maar we kussen vol hoop de kruimels brood

gedoopt in liefde

strelen met onze tong zalvend de gebarsten lippen

en likken de wonde van de dorst

zoeken warmte in verstrengeling

aan borsten droog als die van Yerma

vergeten de tijd

verdromen de honger

verdromen de dag