OXI

De situatie waarin het Griekenland van Tsipras zich bevindt, begint verdacht veel te lijken op wat er na de ineenstorting van de Sovjet Unie in het Cuba van Fidel Castro
gebeurde: het ontstaan van een oorlogseconomie in tijden van vrede. In Cuba noemde men dat de periodo especial en tiempos de paz. Ook de Amerikanen dachten dat ze door demagogie – de demagogische retoriek waartoe de Europarlementariër Guy Verhofstadt zich namens de liberaal-democratische fractie in het Europarlement ten overstaan van Tsipras geroepen voelde – Cuba konden knechten. (https://www.youtube.com/watch?v=P84tN0z4jqM)

De geschiedenis leerde anders. De Cubanen doorstonden die periodo especial ofschoon daar vaak de woorden fysiek en psychologisch geweld bij vallen. De trots en de lotsverbondenheid van een volk viel niet te breken door de worst van een democratie waarin burgerrechten zijn verschraald tot consumentenrechten. (Eric Hobsbawn, Essays on globalization)

Laat de Grieken en Europa wat van Cuba leren. Laat de opvattingen van Syriza zoals
verwoord door Tsipras en Varoufakis – in lijn met het denken van Che Guevara – een werkelijk luisterend oor krijgen. In uiterste instantie is een bevolking gebaat met politiek beleid dat oog heeft voor het welzijn op de lange termijn en niet met een economie die de korte termijn winsten privatiseert.

Laat het tij keren zoals dat nu gebeurt tussen de Verenigde Staten en Cuba.

Zie ook: Antonio Cuesta Marín, Syriza, El anuncio de algo nuevo
(Mardid: Ediciones Akal, 2015)

Joseph Stiglitz, Obligar a Grecia a ceder (El País, 1 juli 2015)

https://www.youtube.com/watch?v=P84tN0z4jqM